من همون  زائر غریبم که بار اول دارم به خونت میام ...

دیگه بارمو بستم می خوام بیام پیشت

آقا جون ، می خوام بیام به پا بوست ، آقا جون من فقط به امید زیارت توست که الان دست به قلم شدم و دارم می نویسم .

آقای من ! میدونی که چند ساله دلم داره پرپر می زنه که بیام پیشت ، اما هر وقت یه مشکل پیش میاد .

سال گذشته به خودم قول دادم که با پس اندازی که کردم دست مادرمو بگیرمو بیام به پابوست .

می خواستم مادر و سوار هواپیما کنم و بیام کنارت ، آخه اون دیسک کمر داره . می خواستم مادرمو ببرم بهترین هتل . می خواستم اولین زیارت عمرش پر از خاطره باشه . ( میدونی که دستم خالیه ... نمی تونم اونو به مکه بفرستم اما از برکت وجود تو ، زیارت تو برای ما مانند رفتن به خونه خدا شده )

اما بازم کارم گره خورد و پولمو خرج کردم . باز هم شرمنده خودمو  مادرم شدم .

اما ایندفعه ، کوله بارمو بستم . نذر کردم اگه دعوتم کنی بیام و چند روز و چند شب خودمو دخیل ببندم به ضریحت . می خوام چند روزی و که اونجا هستم از پیشت دور نشم . می خوام صداتو بشنوم . میخوام تو هم بیای دستتو روی سرمن بکشی .

آقا جونم ، هر بار که کسی سوغاتی از زیارت تو برام میاره انقدر خوشحال می شم ، انگار که زیارت من هم داره نزدیک میشه و خیلی امیدوار میشم .

آقا جون دیگه طاقت ندارم منو بطلب برای زیارتت .

آقا جونم ، دلم گرفته . از این همه گناه خسته شده ام ... توبه ، توبه ، توبه ...

دیگه خجالت می کشم از این رفتنها و آمدنهای بسیار

به تو پناه آورده ام ، ای آرام بخش دل بیمارم

میخوام بیام پیشت ، همه گناهامو اونجا جا بذارمو برگردم به شهرم ،

آقا جونم ، اگه نذرم ادا بشه ، قسم میخورم به عشق عاشقای بی ریارت که دیگه تکرار نکنم .

آقا جون اگه دوستم داری دعوتم کن . دسته رد به سینه ی من دردمند و بیچاره  نزن .

هر دمش با من دل سوخته لطفی دگر است

تو بفرما که من سوخته خرمن چه کنم

میدونم که آسمون حرمت هم ستاره بارونه ، فرشته ها هم همیشه و هر لحظه در حال گذر از آن جایند .پس دلمو پرواز میدم به صحن و سرات ،تا بازم آروم بگیرم .

یا رضای غریب !

از این دنیا به تنگ آمده ام =============================

ادامه مطالب را مطالعه نمایید

 شاید دلش دوباره هوای حرم رو کرده بود... بعد رفتنش... پای سیستمش نشستم که کارای طراحیم رو پرینت بگیرم...زیر پد کاغذای تایپیش این بیت رو دیدم...

ز آستان رضایم خدا جدا نکند...

                                     من و جدایی از این آستان؟خدا نکند...

این رو تا حالا خودم خیلی تکرار کردم ..اما هیچ وقت اون قدر تو عمق وجودم نفوذ نکرده بود...من و جدایی از این آستان؟ خدا نکند...

سلام دوستان

همونطور كه خيلي هاتون ميدونين من ساكن مشهدم و مجاور امام رضا (ع) ..اما دلم از خودم و بعضي مجاورهاي حضرت گرفته...تا چه حد ما قدر اين گوهر ناب رو مي دونيم؟...حق همسايگي رو به جا مياريم؟...مهمون نواز زوار و مهموناي امام رضا (ع) هستيم؟...چرا بعضي(البته بعضي) از كسبه،رانندهاي تاكسي،مسافردارا بجاي اينكه مفتخر به خدمتگزاري به زوار و قانع به نه سود كمتر كه حقشون باشن خون مسافراي آقا رو تو شيشه ميكنن؟...آقا به خدا شرمندتونم...فيض همسايگيتون رو دادين و ما... پناه به خدا

 شاید دلش دوباره هوای حرم رو کرده بود... بعد رفتنش... پای سیستمش نشستم که کارای طراحیم رو پرینت بگیرم...زیر پد کاغذای تایپیش این بیت رو دیدم...

ز آستان رضایم خدا جدا نکند...

                                     من و جدایی از این آستان؟خدا نکند...

این رو تا حالا خودم خیلی تکرار کردم ..اما هیچ وقت اون قدر تو عمق وجودم نفوذ نکرده بود...من و جدایی از این آستان؟ خدا نکند...

هر شب در خيال خويش

ضريحت را
با آب ديدگانم غبارروبى مى كنم
و با نسيم
كبوتران ضريحت را
در ديدگانم
مجسم مى كنم
و بر گنبد طلايى ضريح تو
طواف مى گذارم
چشم هايم شيدا
براى يك لحظه
يك ثانيه
حضور صميمى ات را
در ضريح ترسيم مى كند
و من
بى قرار مثل يك قطره حباب
رنگين ترين رؤيا و مجنون ترين مجنون
مى گردم

و از خطوط سبز تخيل
بر وادى عشق تو گام مى نهم
و در سفر به نزد تو
حكايت هاى خسته جانم را بازگو مى كنم
و كبوتر ذهنم را
از حرم تنگناى خويش

بر وادى عشق تو رهسپار مى گردانم
    *****

عشق بى نهايت
دل به زيارت تو اوج مى گيرد
اى رضا!
مى آيم به سوى تو
تو اى عشق بى نهايت!
و تو
عاشقانه عقده هاى دلم را مرحمى مى شوى
و هاى هاى اشكهايم
به زيارت تو
از ديدگانم جارى مى شود
اى ملكه دلهاى خسته!
تو جام مرا پر از شراب معنويت مى سازى
و من
عاشقانه نامت را فرياد مى زنم:
اى امام هشتمين!
اى ضامن آهوان رميده!
تو معيار سنجش صداقت هستى

تو آسمان زلال دلها هستى

*****

عشق،
پنجره فولادت را معنا مى كند
و دل به زيارت تو اوج مى گيرد
اى ضريح سراسر نور!
با دلى آكنده از صداقتهاى تو
با جامى تهى از عشق
و چشمانى بر گل نشسته
به سوى تو مى آيم
و پرندگان حرمت
عروجت را معنا مى كنند
و عاشقانه دانه از لانه نور برمى چينند
و تو را مى ستايند
اى بزرگ ترين واژه كلام!
تو عروج آسمانى كرده اى
و تمامى زائران ضريحت را
به سوگ عشق نشانده اى
كه همه سينه ها و همه جانها
تو را مى طلبد

((عشاق الرضا))

مولای نازنین ... شهادت امام حسین (ع) رو به محضر منورتون تبریک و تسلیت عرض می کنم.

دلم براتون تنگ شده امشب... اقا نمیدونم چم شده یهو.... اقا جانم ...فدای چشاتون بشه چشای

 وحید ... امشب باهات حرف دارم..قده یه دنیا.....

عزیز دلم....وقتی به یه چیز فکر میکنم ...دلم آتیش میگیره.... مولا جانم ...وقتی تو مدینه ..

. با قبر رسول خدا(ص) وداع میکردی... اقا اون موقع... میگن خیلی اشک ریختی...فدای

چشات شم.... اقا خودت چشیدی غم دوری از حرم یار رو... مولا ... تو رو به

جوادت...راضی نشو وحیدت بچشه این درد رو.. اقا گناه دارم به خدا... خودت تموم دور

افتاده هات رو سامون بده....و دیوونه هات رو زیر سایت نگه دار...

عشق تویی فقط...فقط تو..... مولا جانم ... نازنینم... وقتی دور ضریحت صدای رضا جان

گفتن مهمونات رو میشنوم...مینازم به تو پیش دلم.... از این که محبوبم محبوب این همه

آدمه .... یه حس قشنگی دارم.. .. اون قده اقایی که همه دوست دارن... گلم... دوست دارم

شب و روز از تو بگم برا همه .. از خوبی هات.. از مهربونی هات ... از دردات..از

اشکات....اقا به خدا لذت میبرم وقتی دوستدارانت رو می بینم... .. دوست دارم داد بزنم 

.. .. فریاد بزنم .. بگم... .مردم..................اهای.... مردم ... از این نازنین دلربا تر هم

هست واسه دوست داشتن؟...

رضا جانم ... رضا جانم ... رضا جانم ... دلم اتیش گرفت دیگه ..اقا خرابتم به خدا . اقا نیگام

کن.. دلت نمی سوزه واسم.. اخه من که جز تو ندارم.. اخه من که دنیا رو بی تو نمی

خوام....اخه من که فدای یه نیگاتم ... کی پرده از روت میگشایی نازنینم؟... بوی عطر نفست

دیوونم میکنه ادمو.. دل ربایی میکنی نازنینم ... ولی میگریزی... میدونم ..فدات

شم..میدونم ...رسم دلبرا همینه...اما اخه نفسم.. جانم.....عمرم.... دارم میمیرم از

عشقت....خودت این جوریم کردی.. خودت....... خودت این قدر خوب بودی.. خودت این

قدر دلربا بودی....... خودت این جوریم کردی...خودت.. فدات شم .. خودت.. اگه نه معشوقی

 نازنین مثله تو کجا و عاشقی مثله من کجا؟اقا شدی دوست داشتنی ترین درد واسه دلم... و

تنها ترین درمون براش...اقا مریضای زیادی رو شفا میدی... بزرگواری دیگه.. اما اخه اقا

مریض خودتون رو کی میخواین شفا بدین پس؟... دردم مگه جز خودتون شفایی داره؟... شفام

 بده ای شفای دلم....قا جانم ... کلمات خیلی حقیر میشن وقتی میخوان واسه ابراز احساس به

تو بکار برن..ولی امام دل هایی.. خودت خوب میدونی چی میخوام بگم و چیکار کردی با این

 دل.. خوب میدونی چه آتیشی زدی به قلبم.... خوب میدونی..قربونت شن تموم دلبستگی

هام ..... خوب میدونی.............عزیزم... به حرمت دل پاک محبین حقیقیت .. بیا دیوونه

ترم کن.. می نازم به این درد....... می دونم.. می دونم درمونم خواهی کرد .. پس یه قرار

اقا ..درمون دلم با تو........ عاشق تر شدن با من......... ناز کردن با تو........ ناز کشیدن با

من............وعده ی دیدار با تو... تحمل دوری با من...خوشی هاش با تو... غماش با من..

 صدا کردنم با تو....به جون امدن با من...جون خواستن با تو...جون دادن با من................. دوست دارم ...... .

مولایم.... سلام... من رو که می

 شناسید....همونم آقا...همون که ...جز

 شما پناهگاهی نداره تو این دنیا...آقا..

 همونم...همون که هر بار که می یاد

 حرمتون.. هر وقت جلوی ضریح سراسر نورتون وا می سته...همون

 جور که از شرم سرش پایین هست و نمی تونه تو چشای نازنینت

نگا کنه...قول میده دیگه پسر خوبی بشه... اما ..باز بی معرفتی می

 کنه... همونی که با خوبی هاتون تا حالا اون قدر بهش لطف کردین

که جز خجالت وشرمندگی حس نمی کنه ... اصلا عادت شما اهل بیت

 هست خجالت دادن بی معرفتا .. اقا قربون چشاتون...وقتی زائراتون

 میان پیشتون ... ( با این که از کارای هممون خبر دارین..) این قده

 قشنگ از مهمونات پذیرایی می کنی.. اخه اقای من خونه ی کی رو

 سراغ داری که ادم بره اون جا واسه گدایی.. بعد دستشو بگیرن

 ببرن پیش چون تو نازنینی بنشوننش ... تو هم جوری رفتار کنی

 ( در عین دونستن..) انگار نه انگار که می دونی چه بده.. تا یه

وقت خجالت نکشه...آخه نازنینم...کدوم میزبان رو میشناسی که مثل

 شما توی تنهایی ها مونس ادم باشه..اقا.... روز قیامت...وقتی نامه

 ی اعمالمو دادن دستم..میدونی می خوام چی کار کنم؟...مثله همون

 اهوی که اومد جاتون... مثله همون ... می گریزم به اغوشتون....

 وای خدای من....اقا حتی اگه منو شفاعت هم نکنی..حتی اگه یه

 کوچولو هم کنارتون باشم و بعد ببرنم ...بازم دیگه غمی ندارم ...

 به همه میگم  شدم اهوی امام رضا... اقا میشه یه روز چشام اون

 قدر شهامت پیدا کنن که تو چشای نازنینت نگا کنن؟.. میدونم ..می

 دونم چشات جای از ما بهترون..ولی مولا یه نیگا.. فقط یه نگا بهم

 بکنین..به خدا صواب داره دل دیوونتون رو شاد کردن.... .

خواب بهشت

سرم رو بالا نميارم. فقط مسير مستقيم خيابون رو ادامه ميدم. خوب ميدونم چي جلوي روي من هست. خوب ميدونم واسه چي دارم اين راه رو ميرم ولي جرات نگاه كردن ندارم. قدمهام رو آروم آروم برميدارم... ناگهان به جايي ميرسم كه جاده تموم ميشه. اما نه.. انگار من تموم ميشم! و تو آغاز ميشي. و تو بي پاياني. سرم رو آروم بلند ميكنم. حس ميكنم يه چيزي توي گلوي من نفس كشيدنم رو مشكل ميكنه اما گويا تا به اين لحظه به اين خوبي نفس نكشيده ام! هوا پر از عطر بهشته. توان شكستن بغض پنهاني كه توي چشمهام نميذاره اشكهام سرازير بشن رو ندارم. دستم رو روي سينه ام ميگذارم و آروم ميگم... سلام امام رضا! امام رضا! آخرين باري كه پيشت بودم يادته؟ يادته داشتم خداحافظي ميكردم و خداحافظي نكردم؟! يادته بهت قول دادم كه خوب بشم؟ من برگشتم. اما خوب نشدم. بد هم شدم. اصلا اين كوله بار گناه و خطا و فراموشي رو پشتم ميبيني!؟ ميبيني چقدر آدم بدقولي هستم؟ ميبيني چقدر از اون چيزي كه تو دوست داري دورم؟ آره امام رضا... سلام. امام رضا! نگاهم كن... ببين چقدر تشنه ام. خسته از اين آوارگيم. از راه يقين دورم. خورشيد هست و من كورم... آخه دلت راضي ميشه امام رضا؟ امتحانم ميكني؟ خودت ميدوني كه شاگرد خوبي نيستم. ميدوني كه مردودم. پس چرا دعوام نميكني؟! باهام حرف بزن. اينجا بهشته و من مسافرم. واسه من يه نگاهت هم كافيه. امام رضا! يادته اون شب توي صحن گوهرشاد؟ چشم به گنبد طلاييت دوختم و گفتم بگو كه دست خالي برنميگردم!؟ بگو كه آبروم رو ميخري؟ بگو كه سفارش دعاهام رو پيش خدا ميكني؟ حالا من باز اينجام. سلام. ديگه طاقت نميارم. سرم ميندازم پايين و اشكهام رو با گرد و غبار زمين حرم آشنا ميكنم. كاش هرگز اين لحظه آشنايي رو از ياد نبرم. كاش هرگز از اين خواب بيدارم نشم. از خواب بهشت.

می دونی میخوام چیکار کنم؟
میدونی میخوام کجا برم؟
میخوام برای کفترا یه خورده گندم ببرم.
اونجا که گمبدش طلاست با کفتراش پر بزنم.
دوسش دارم امامه در خونشون در بزنم.
بعضی شبا تو خونمون بابام به مادرم می گه میخوام برم امام رضا.
بخدا دلم تنگ دیگه.
بابام میگه امام رضا مریضا رو شفا میده.
دوای درد مردم و از طرف خدا میده.ذ
میخوام برم به مشهدو یه هفته اونجا بمونم.
تو حرم امام رضا نماز حاجت بخونم.
بهش بگم اما رضا جانم فدات.
بهش بگم اما رضا مریضا رو شفا بده.
دوای درد مردم و از طرف خدا بده.
آقا جون میخوام بیام به مشهدتت به طواف کفترای گمبدت.
براش یه کیسه گندم بیارم خبر از دردای مردم بیارم.
بهشون بگم برام دعا کنن اونقدر تا که تو رو رضا کنن.